Ben Gidince

BEN GİDİNCE

Ben sevinemedim geldiğime,
Gidince ben, bir garip ben kaldı…

Ne çocukluğum ne de gençliğim,

Geride yaşlıca ergen kaldı…

Tutulur bir çatımız olmadı,

Yıkılınca, yıkık mesken kaldı…

Bir kuru ekmek neyimizeydi,

Altın kaşıktan, bir dirgen kaldı…

Büyüdük, büyüdükçe büyüdük,

Noktalamalardan denden kaldı…

Evli evine, köylü köyüne,

Ortalıkta garip beden kaldı…

Üzülme be ya,  garip garibim,

Rahmetle anacak çevren kaldı…

İşte geldim, işte gidiyorum,

Kahpe felekten ahiren kaldı…

Tatlıydı acıydı derken hayat,

Nefessiz seven BİR SEVEN kaldı...

Ali’m bıraktın isen hoş seda,

Bugünden yarına BİR SEN kaldı…

Ali Özdemir

01.06.2014 – 13:29