Mezarlık Taşıyorum

Sendelerim, düşerim neden diye sormayın;

Durmayın başucumda çekin gidin durmayın;

Akıl ermez soruyla düşlerimi yormayın;

Kıyametler koptu da ben hala yaşıyorum;

Yürekte mezar değil mezarlık taşıyorum…

Denk geldi kış mevsimi goncamın baharına;

Yolcu ettim yarımı faniler diyarına;

Sonra attım kendimi hiçliklerin yarına;

Nasıl geçti gün-gece ben hala şaşıyorum;

Yürekte mezar değil mezarlık taşıyorum…

Unutmak mümkün değil unutanlar utansın;

Varsın yaslı gözümde cümle kainat yansın;

Sanma ki rüyalarda dertlerime dermansın;

Yaramda kan kuyusu ben hala eşiyorum;

Yürekte mezar değil mezarlık taşıyorum…

Beklemeyi bıraktım bekleyenin nazına;

Kurban ettim ömrümü gülüşlerin yazına;

Emanet ettim bizi bir yetim niyazına;

Neşter aldım elime hüznümü deşiyorum;

Yürekte mezar değil mezarlık taşıyorum…

Hal-hatırı soracak dostlarda bitti artık;

Gitme deyip durduğum canlarda gitti artık;

Tükenmeyen nefesler canıma yetti artık;

Düştüm hasret narına keyfimce pişiyorum;

Yürekte mezar değil mezarlık taşıyorum…

Kimse bilmez ne desem tesellisi kar etmez;

Kara toprak bu işte yarenini yar etmez;

Boşuna beklemişim hayalleri var etmez;

Anlayın yüküm ağır bir sona koşuyorum;

Yürekte mezar değil mezarlık taşıyorum…

Ali ALTINLI – 03.11.2016

Saat: 11:23