Umudum

Umudum

Bir sonbahar günüydü, tanıdığımda seni
Yaprağı dökülürken, canlanmıştı umudum
Tam bitti dediğimde, sil baştan yazdın beni
Konaklayıp gönlünde, hanlanmıştı umudum

Kanarken yaralarım, merhemim olup sardın
Öyle perişan iken, tam zamanında vardın
Geri kalan ömrümde, güveneceğim yardın
Can suyunu buldukça, dallanmıştı umudum

Kederli günlerimde, güldürürken yüzümü
İkinci baharımda, unutturdun güzümü
Huzurumu sağlayıp, söndürürken közümü
Tatlı sözlerin ile, ballanmıştı umudum

Gökyüzünde yıldızlar, çarşaf gibi serildi
Eşlik edercesine, göz önüne gerildi
Anladım ki gönlüme, mükafatı verildi
Sevinç salıncağında, sallanmıştı umudum

Kara bahtlı kaderin, oyuncağı değildi
Sadece sebep olan, hoşgörü ve meyildi
Gördükçe sevdamızı, diz üstüne eğildi
Gün ışığına çıkıp, allanmıştı umudum

Nesrin Önem
10  11  2016