Unuttum

Yaşanan bu hayatta med cezirle ünlenen

Unvanı bir sevdayla ben tamamen unuttum

Koca gönül dergâhı tek maşukla şenlenen

Sanki zaman ötesi tende canım unuttum.

Gece sessizliğinde mest olurum düğünle

Hesapta bakiyem yok ne yarınla ne dünle

Ayrılıkla kavgamız tükenmez doğan günle

Karanlığı beklerken el ne deri unuttum.

Bir tan aydınlığında akarken aşık terim

Hoş dervişan meşrepli baykuşlarla öterim

Yalnızlık çöküşünde bir Mecnun’dan beterim

Bülbül dala gelince ben Leylayı unuttum.

Tefekkür eyleyip gör daha çevren yermeden

Ama sağır oluver nefis seni germeden

Doldur Ahmet boşluğu an hitama ermeden

Gerçekleri ararken son sılamı unuttum.

Teke varmaya canla gayret edip çalıştım

Merdiveni çıkarken kaybettikçe yılıştım

Benle ömür paylaşan bir varlığa alıştım

Aynadaki tinimle sevmesini unuttum.

26.11.2016

Ahmet Çelik

TİN: Ruh