Bizim Değil

Kar mı yağmış yüce dağın başına?

Karlar bizim amma yel bizim değil.

Yeni girmiş henüz yirmi yaşına,

Yaşlar bizim amma sel bizim değil.

Yar deyince içim birden yanıyor

Aklıma geldikçe yaram kanıyor

Beni duyan herkes aşık sanıyor,

Sevda bizim amma dil bizim değil.

Duydum viran olmuş bahçeler bağlar

Elleri koynunda bir ana ağlar

Sanırsın yurdumda nehirler çağlar,

Vatan bizim amma il bizim değil.

Başımı kaç kere vurdum taşlara

Kimse bakmaz gözden akan yaşlara

Gayrı dayanamam kara kışlara,

Kafa bizim amma kel bizim değil.

Yıllardır beklerim soranım yoktur

Ardımda dağ gibi duranım yoktur

Masama bir çiçek koyanım yoktur,

Çiçek bizim amma gül bizim değil.

Vatan, bayrak dersen durmam yerimde

Yiğitlik Destanı vardır serimde

Verilen sözlere Allah Kerim’de,

Bayrak bizim amma şal bizim değil.

DOĞANAY’ım elde tesbih çekerim

Kızdığım zamanlar artar şekerim

Bütün gönüllere sevda ekerim,

Sevda bizim amma el bizim değil.

Kemal DOĞANAY