Hayalleri Vardı

yalnızlığın kıskacındaydı senelerce ezilen

dudak kıvrımlarında acı bir tebesümle gezinen

hayalleri idi onu daima yeşerten

bir silik gölge idi artık yeryüzünde terk edilen

elleri böğründe arzuları yaşanmadan sönen

kısır bir döngüydü hep etrafında gezinen

sel olup taşardı gözyaşları vuslata hasretken

şimdi feri sönmüş gözlerle ölümü bekleyen

bir zamanlar yüreğinde renk renk güller açarken

buram buram aşktı kokan miski amberden

martı kanadına takılıp gökyüzünde uçarken

birden atıldı yeryüzüne anlayamadı düşerken..

oysa hayalleri vardı yaşamak istediği

isteyip hiçbir zaman gerçekleştiremediği

arzuları vardı ilmek ilmek yüreğine işlediği

ve sevdası ki şimdi çok uzaklardan izlediği …

Canan Onuş