Hasret Sarmalı

Tutma beni ey gece ölmeye gidiyorum!

Uykunun dem vakti olmuş kirpik değmez kirpiğe

Gözlerde akıl üstü bir telaş

Hüzün vuruyor sahilime

Kıyısız mutluluk ısmarladım

Akdeniz kokulu bir muştuyla

Nefesi lodos tutkulu yâr!

Limon sarısı bir ıtır üflüyor mevsim

Hasret sarmalı bir kedi okşuyor ellerim

Koynuna bırakılan öksüz bir yavrunun şefkatini arıyor bedenim

Özlem bu...

Gece sohbetlerinde kaybolur kelebek kırıntılı düş yağmuru

S/ağıyor yüreğime;

"Aşk öyle bir saltanattır ki, zevali yoktur"

Cümlesiyle kayboluyorum

Varoluşun gidemediği bir ütopya zihniyetim

Ey gizemini çözemediğim

Şiir terennümlü zaman

Buğulu bir bakış ay ışığı talimde

Küskün fısıltılar hercai oynaşların peşinde

Anlamlandıramadığım bir hâl bu mânası sürgün içimde

Kaynayan bir volkan boş yere uçar barış güvercinleri göğümde

Sabaha ulaşır mı geçmişimde kül rengi bir mazi

Atiyi karanlıklardan soyacak bir umuttur afakta şafak

Ah geceyi gündüze ulayan uykular harap

Bu efkârı yorgun sözleri ezber eden bir lisanı tespih ile zikrederim!...

Bul beni ey sabah uyanmak istiyorum!

Nuray AYHAN...