Ay Utandı

Bir şiir ısmarla geceden kara gözlerime

Adressiz kurşunlar eceli vurmuş göğsümde

Mezar yazıtları hadsiz bir çığlık üflüyor yüreğime

Ben ahraz sevda

Yırtık umutların peşinde

Mânasını unuttu bakışlarım

Tecelli et aşkı d/ağlat şiirle

Bana masallar ısmarla doğunun en yüksek dağlarını çiz

Bir beyaz güvercin uçur küs güllerime konsun

Hani birde mavi bulutlar serp göğüme

Kibrime dökülsün yalnızlığın ayyaşlığı

Ecnebiyim ben bu metruk şehirde

Kısalır tüm duygularım haramiler basar düşlerimi

Korkularım heyulalar renginde

Bana cesaret ısmarla ıtırlı gülüşlerini yolla

Bir ehli kelâma arzedilmiş olsun med cezirlerim

Kırılmış mısralarım ay dolanmış zahir sayfalarıma

Münzevi bir hal üzereyim Meryemin orucu dilimde lâl

Merhemi derman olan sözlerini çekerim zikrimin hülasası

Devşir, derviş yanım biçare, avareyim

Ki

Ne sabr-ı Eyyüb kuşanmış bir mukaddes kulum

Ne bir efsaneden nişan aşk-ı evvel

Yok lisanımın k'aybı ne desem ağlak bir berduş

Ayyaşlığımı haram sayma hüzzam bir şarkıdan oldum sarhoş

Ahvalimi saran lehçelerim metanetsiz bir yankı

Leblerimde kan revan bir mey

Saki yorgun, kırık kadeh

Yan yerim sukût'a teslim

Sûcut ettiği gün bir muradı mukaddes

Şimdi yanmak vakti mızrabı tele vurdu ezher

Bölündü orta yerinden marazlı şarkılar

Bir şiir ısmarla geceden kara gözlerime

Ay utandı aşığa yol sorulmaz!

Nuray AYHAN...