Serseri Dünyanın Sersemi

Yazdığım her satıra gönlümü sığdırdım,
Bozulmuş kalem gibi mürekkep damlar gözlerimden,
Islanan her sayfa hayatım gibi paramparça gitgide.
Bir rüzgar beklerim kurumak için,
Daha beter savurur beni karanlık göklere.
Kimileri karanlıktan çık der,
Ki sanki kimileri güneşin yareni..
Her doğan güneşin battığı yerde görürüm ben dünyayı,
Yaşarım dolu dizgin acılarla sevdalarımı,
İstemem güneşi,çünkü bilirim batacağını.
Ve içerim tütünün en siyahını ve en kaçağını..
Ben serseri dünyanın sersemiyim,
Bilirim bir gün bu dünyanında batacağını
Üzülmem,hıçkırırım sessizce
Kimse duymasın matemimi,
Kahrolayım GİZLİCE...