Yol Gösteren Levhalar

Yelkovanım yok benim akrebi kovalayan,
zamanlarım tavan arasında hapis,
kayıp düşler, hiç olmadık hayaller....

vee inatla gözüme baka baka ilerleyen saatler...

Tozlu yollar boyu hüsranlar serpilmiş sokaklarıma,
ayaklar altı yaşamı sürüyor şimdi benliğim....

Hangi köşeden dönsem çıkmazlara giriyorum,
yol gösteren levhalar yok benim hayatımda...

Ben hep kaybolurum: sora sora ne Bağdat'ı nede kendimi bulurum...

Oysa güneş değil midir karanlığa umut veren,
aydır kararsa da hava, ufacık ışığı daima esirgemeyen...

Ne güneşim var benim, nede ay'ım...

Ellerimle direndikçe karanlığa, yine de asamıyorum gökyüzüne güneşi....

Parmaklarım arasından süzülüyor gece...

O gecede ki karanlık hep benim !..

Kimbilir belki de bir yerde biterim,

nerde olduğuma sualim mi var benim....

gece- gündüz arasında bir yerdeyim

Sora sora bulamasamda kendimi,
en kestirme umudumla ölüm'e koşa koşa giderim !....