Gidenler Ve Kalanlar

Gidenler asla geri gelmezler biliyorum.Çünkü yalandan sevenler gittiklerinde de gerçekten giderler.Gidişleri zamansız,dönüşleri imkansız olur.Gidenler asla dönmezler biliyorum.Sevdalarını yalanlarına gömer,her şeylerini siler öyle giderler.Ya iki satır mektup ya da hiçbir şey...Dönüp bakmazlar bile arkalarına.Arayıp sormazlar bile.Kimbilir belki merak bile etmezler.
Gidenler sevmezler biliyorum.Yumuşak kalpleri taş olur belki de.Kalplerinin toprağına tomurcuk atmazlar,filizlenip açmazlar.Ağlamazlar çünkü;ıslatmazlar gönüllerini.Ve kapatırlar kalp kapılarını,aydınlık sokmazlar çünkü gidenler,gerçekten sev(E)mezler!
peki ya kalanlar?
Kalanlar mutluluk çemberine asla dahil olmazlar.Hüznün karanlığından hiç çıkmazlar.Sabahların körü,gecelerin bekçisi olurlar.Sırlaşırlar gecenin ayaz sessizliğiyle.Ağlarlar.Kalanlar gideni asla affetmezler.Dünyanın döndüğünü ise hiç farketmezler.Zamanı bilmezler..Kalanlar,gideni asla sevmezler;sevmiş oldukları kadar ağlarlar sevecekleri kadar değil!
Kalanlar sevgilerini kar tanelerine yazarlar.Her yere değdiğinde kıyametler koparacak ses yankılanır aslında.Bu sesin kıyametinde yalnızca kalanlar can verir.Ve her kopan kar tanesinde kalplerindeki sevgi ağacından bir gül(ücük) eksilir çünkü.Kalanlar öylece bakarlar.Gelmeyeceğini bilseler de bakarlar.
Çünkü onlardır bekletilmeye mahkum bırakılanlar!
Sevenler BELKİ bazen ağlayanlardır
Kimi zaman BELKİ mutlu olanlardır
Bazı,gidenler sevenlerdir BELKİ
Ama HER ZAMAN
Gerçekten sevenler hep geride bırakılanlardır!






KARDELEN