Yokluğunun Laneti

Yıkıldı mutluluk bulduğum diyar;

Baktığım yüzlerde bambaşka bir hal…

Duvarda baktığım bir fotoğraftır;

Boynumu büktüren o meskun mahal…

Bu mevsim içimde kopar kıyamet;

Sonsuzluk tacını aldığın vakit…

Hayalde pişmanlık düşte alamet;

Hüznüme peşinat saydığım nakit…

Dolarsa cehennem dolsun bardağım;

Yudumlar yudumlar içerim boşver…

Kararmış topraklar solmuş yaprağım;

Geçme dediğinden geçerim boşver…

Şarkılar şarkılar bildiğin gibi…

Kiminde hasret var kiminde tehir;

Hiç kimse gülmedi güldüğün gibi…

Ne cadde ne sokak ne de bu şehir…

Ne gelir elimden kırıksa kolum;

Yorduysa kalbimi şu sahte hayat…

Duraksız sandığım bitmeyen yolum;

Diklenir duruyor karşımda heyhat…

Bıkmadan yazdığım kağıdım kadar;

Vefalı değildi gecenin körü…

Uzundu cümleler ağıdım kadar;

Bu yüzden yolsuzdu hecenin körü…

Hangi tasvir ile nasıl anlatsam;

Yar sensiz uyanmak melanetini…

Seni bin lehçenin binine katsam;

Silemem yokluğun bir lanetini…

Ali ALTINLI – 16.12.2016

Saat: 00:05