Kasım Gözlerinde Zümrüt Üşümeler

KASIM GÖZLERİNDE ZÜMRÜTTEN ÜŞÜMELER

Hatıraların eski sayfalarında unutulup giden, dalından koparılan, hırpalanan,  bir yaprak gibi ezildin, sürüklendin, sürüldün Mişa!

Oysa ben şimdi Yemen kadar uzak gözlerinde , bir arşınlık yakını buldum.

Ve seni keşfe çıktım, Kehkeşanların , Belkısların diyarlarına  kadar uzanan kanatlarımdaki düşlerle.

Kızgın kum fırtınalarında sarı başaklar gibi savrulan saçlarımla, ardımda ırgat yorgunu adımlarımı bırakarak.

Seni bulmaya çıktığımda, bir kuyunun dibinde bağıran  gölgen miydi kuytularıma dolan serabınla? Yoksa bir ırgat mızrabıyla deştiğim yaraların mıydı? Acı çehreli bir güneş miydin? Çırpındığım en büyük çaresizliğim miydin?  Yoksa vaha mıydın?

Bir damlacık terini alnından akıtan bahar dalında açan mavi bir çiçeğin kalbi miydin? İsminin harflerine yürürken açan nilüfer miydin? Gittiğin yollara vav gibi eğildiğim sokak lambası mıydın?

Ayna mıydın kırık vazolara saklı takvim arkalarında, bir yeşili avuçlarımda yakıp yıkan kül eden sırrı kadim miydin?

Celladım mıydın?

Yoksa kurbanın mı?

Tenhalarımda kabuğu soyuk bir çıplak acı mıydın?

Zühre yıldızından düşen ağrılı gün ışığım mıydın?

Lacivert gecemde kanayan yakamoz  kırpığı mıydın?

Yoksa büyücü müydün?  Bakışlarında yeşerten,  kirpiklerinde aşkı  dirilten, her şeyi gözlerinde bitiren,  yaşatan, olduran, canlandıran hatta öldüren.

Sensizliklerimin hüznünde bayramlık elbiselerini giyinmiş gözlerin benli.

Dallarıma karanfilli gözlerinden düşer, rüyalar şehri.

Bir ömrün hülyası

Bir ömrün hülasası.

Devasa lügatı.

Gözlerin yağmurlarla gelen buğday tarlası.

Doyumsuz!

Sınırsız!

Hudutsuz!

Boyutsuz!

Alnımın çizgisine düşen çözümsüz denklem.

Akıl fakiri,

Aşk matematiği.

Virane evlerin silüeti düşerken hatıraların dumanlı başına,  göklerde birikir yakılmış zamanlar en çok.

Bükülmüş boynumla düşüyorum, 

Pembesiz bir sahafın ortasına.

Kasım gözlerinde,

Zümrütten üşümelerle.

Süheyla Altinkaya Turan