Elbet Bir Gün Güleceğiz

Bu hal böyle sürmeyecek

Elbet bir gün güleceğiz.

Kimse zulüm görmeyecek

Elbet bir gün güleceğiz.

Kan, gözyaşı akmayacak,

Kimse ağıt yakmayacak,

Kıvılcımlar çakmayacak

Elbet bir gün güleceğiz.

Savaşlar can almayacak,

Kimse öksüz kalmayacak,

Karanfiller solmayacak

Elbet bir gün güleceğiz.

Isırganlar bitmeyecek,

Yarasalar ötmeyecek,

Devler gölge etmeyecek

Elbet bir gün güleceğiz.

Gönüllere aşk dolacak,

Ayrılıklar son bulacak,

Kurt kuzuyla dost olacak

Elbet bir gün güleceğiz.

Şen bülbüller ötüşecek,

Türlü meyve yetişecek,

Dost- düşman el tutuşacak

Elbet bir gün güleceğiz.

Ne gönüller üzülecek,

Ne de kimse ezilecek,

Hep el ele gezilecek

Elbet bir gün güleceğiz.

Tüm duvarlar yıkılacak,

Doruklara çıkılacak,

Meşaleler yakılacak

Elbet bir gün güleceğiz.

Doğan güneş batmayacak,

Eller silah tutmayacak,

Kimse hapis yatmayacak

Elbet bir gün güleceğiz.

Bağda güller ekeceğiz,

Dağda halay çekeceğiz,

Bu girdaptan çıkacağız

Elbet bir gün güleceğiz.

1979 Trabzon

 Muhammet AVCI