Şevki Yok

ŞEVKİ YOK

Her taraf ateş çemberi, toprağa düşüyor canlar;

Karardıkça kara yazgı, kulun sövmeye şevki yok.

Daha dünyayı bilmeden kırılır taze fidanlar;

Kalem suskun, vicdan üzgün, dilin övmeye şevki yok.

Ömür iki nefes kadar, ölümlerse can yakıyor;

Adaletsiz bir dünyaya hangi göz şevkle bakıyor;

Düştükçe takvim yaprağı zaman su gibi akıyor;

Ruhlar üzgün, beden yorgun, elin ivmeye şevki yok.

Coşari’nin düşmanıdır mazluma zulüm edenler,

Milletin bağrında yatar ölüme cesur gidenler,

Çoluk çocuk kan ağlarken, parçalanırken bedenler;

Bu kahrolası dünyayı gönlün sevmeye şevki yok.

İbrahim COŞAR