Sessizce

Su misali akıp gider seneler
Can yakarken sessizlik
Ak düşürür saçlarına geceler
Dalgalar yapayalnız sahilde
Ne bir ayak izi 
Ne bir kahkaha
Martılar bile uçup gitti sessizce

Bir göz değer gözlerine
Cemre olurken saçlarına baharda çiselerken yağmurlar
Ve 
Bir sevda büyür bağrında sessizce
Acısı iksir olur bedene
Sonra!
Uçar gider sessizce

Göz göze bakarken 
Yapayalnız bırakır mahşeri kalabalık
Özlem mavzer olur vurur arkandan
Ellerin sıcaklığı düşer aklına
Anılar ateş olur sessizce

Yol uzar ömür biter 
Yağmur düşer bulutlanmış gözlerden
Gönül ağlar sessizce
Bir rehavet iner tepeden tırnağa bedene

Can çıkıp gider sessizce...

Ahmet MORAN