Onlar Taçtır Gönlümüzde

Ummanlara karışırdım

Mevlana’ya ulaşsaydım

Yunusla ben dağ aşardım

Yanlarında ben olsaydım

Onlar taçtır gönlümüz de

Gönüllere âşıktılar

Dağları hep bak aştılar

Yolda kalmış kula koştular

Onlar taçtır gönlümüz de

Bizde onlar gibi varız

Gönüllere biz koşarız

Onlarsız biz coşamayız

Onlar taçtır gönlümüz de

Cennet gönül hep sevdiler

Güldüler de güldürdüler

Öldüler mi ölmediler

Onlar taçtır gönlümüz de

Anlat anlat kalem yazmaz

Bu âlem hiç kimseye kalmaz

İnsan olan aşksız durmaz

Onlar taçtır gönlümüz de

Kul Mehmet’im zoru başar

Peşinden git gönül yaşar

Güzelliğe insan şaşar

Onlar taçtır gönlümüz de

Mehmet Aluç-Kul Mehmet