Neşat Ertaş

Kırşehir’in gülü dalında soldu

Çiçekdağ türküsüz, neşesiz sustu

Gönül dağında yas, yeşili soldu

“Doymadın mı dünya!” ahla sarsıldı…

Gürleyen bağlama ebedi sustu

Âşıklara nağme toprağa düştü

Sahne ışıkları ritmine küstü

Bugün türküleri yasla anıldı...

Muharrem’den gelen coşkusu bitti

Âşık Veysel gibi erkenden gitti

Memleket sanatçı gördü işitti

Öldü haberiyle yürek dağıldı!

Bozkır tezenesi de, tarih oldu

Neşet Ertaş’ımı yar toprak aldı

Zahide’m ağlasın mucidi öldü

Sazı duvarında asılı kaldı...

Saffet Kuramaz