Yorulan Kalbim

Paslandı açılmıyur kilidi.
Nedense sanki yeminli.
Kimseye güvenmiyor belli.
Korkutyur onu geçmişin izleri.

Zaten hep hüzünlüydü kaderi.
Hiç bulamadı gerçek seveni.
Kimi sevdiyde oldu kederi.
Hep hüzün yazdı ona kaderin kalemi.

Mutluluk adına yoktu beyaz defteri.
Gündüzüde yoktu yaşıyurdu geceyi.
Dili unutmuştu aşk denen heceyi.
Nedense kabul olmuyurdu dileği.

Bilmiyordu mutsuzluğundaki süreyi.
Aşktan yana bir türlü gidemedi ileri.
Ayrılıklar onu bıraktı aşktan geri.
Cesareti kırıldı sevemedi kimseyi.

Kırılmıyurdu mutsuzluğun çemberi.
Çeliktendi etrafindaki duvar kiremitleri.
Suçlarını bilmeden yaşadı zor günleri.
Söylenmedi kendisinede nedeni.

Uzaktı kendisine mutluluk treni.
Sabırla geçiyordu karanlık tüneleri.
Rabbiyede açıktı eleri.
Aç aşkın bana kapalı gözlerini.