Bir Yol Var Yürüyorum

Bir yol var yürüyorum

Sonunda ne var bilmeden

Kah düşüyorum kah kalkıyorum

Bazen beden yorulur

Artık taşıyamam der bu ayakları

Çoğu dik yamaçlı patika

Tırmanırım bir dağcı misali

Toprak mehlem olur

O kanayan ellerime

Dindirir acı veren yarama

Gecede sığınağım olur

Yorulup sırtımı dayadığım

Ardında derin uykuya daldığım

Koca bir ağacın gövdesi

Bilmem his edermisin

Senin için yürüdüğüm yolları

Yoksa uykusuz kalmayıp

Beni unutup başka alemlere mi dalarsın

Bunu bilemem senden uzaklarda

Belki vefan vardır bu çabalarım

Vefasız olmuş isen de canın sağ olsun