Bir Yol Var Yürüyorum

Bir yol var yürüyorum

Sonunda ne var bilmeden

Kah düşüyorum kah kalkıyorum

Bazen beden yorulur

Artık taşıyamam der bu ayakları

Çoğu dik yamaçlı patika

Tırmanırım bir dağcı misali

Toprak merhem olur

O kanayan ellerime

Dindirir acı veren yaramı

Gecede sığınağım olur

Yorulup sırtımı dayadığım

Ardında derin uykuya daldığım

Koca bir ağacın gövdesi

Bilmem hisseder misin

Senin için yürüdüğüm yolları

Yoksa uykusuz kalmayıp

Beni unutup başka alemlere mi dalarsın

Bunu bilemem senden uzaklarda

Belki vefan vardır
Bu çabalarım boşuna değildir
Eğer vefa duygunu da kaybettiysen 

Canın sağ olsun