Sen Islat Yağmurlarınla Sonbahar

Sen Islat Yağmurlarınla Sonbahar

Öğrenecek çok şeyim varmış

Yitip giden yapraklarından

Sonbahar ve çirkinliğin ve sevgisizliğim sana

Bilmezsin sen senede bir defa gelirsin

İçimdeki kurumuş tenezzül edemez gitmeyi denemeye

İri yarı ve güçsüz benim ve sana sonbahar

Gündüzün de gecen de uzak olsun

Sevimsizliğini sevmediğim insanlarla bölüşmüş gibisin

Duygusal mevsim derler ya

Kahkahayla gülerim

Yazın ağlamayı bilmezler sonbahar

Ki sen ıslat yağmurlarınla yüzsüzlüklerini

Sonra da adın duygusal olsun

Gerekirse çürürüm ben de sessiz ve kabullenmiş

Her insan yaprak değil midir dünyamızda sonbahar?

Mehmet Günesen