Sele Kapıldık Şehrin Ortasında

"Uzaktan Ayşecik göründü!"

Dedi Mehmet’i çığlıkla!

Annesine bakıp dövündü

Kıymet bilmediği sağlıkta!

Piton gibi avını boğan

Sele bıraktı kendini can

Her girdabında suyu yutan

Çığlık geliyor çalılıktan!

Toprağın rengiyle köpürür

Ne varsa önünde götürür

Cellât bilir mi insaf evlat

Canı alıyor bir anlıkta!

Vardır her ölüm bir darlıkta

O sevdiğin dünya yer seni

Ruhunu alır atar teni

Bozar doğa gibi benini...

Sele kızma depremlere de

Doğalca yapar eylemlerle

İnsan şaşırdı mı bir kere

Bulanır sel gibi saflıkta!

Saffet Kuramaz