Çaresizliklerde Boğuluyorum

ÇARESİZLİKLERDE BOĞULUYORUM

Çaresizliklerde boğuldukça
İnsanlığımdan utanıyorum
Çok şey var yanlış bildiğim
Hayatın doğallığında yaşanıp gidiyor
Savaşa hayır dedikçe yüreğim
Çocuklar parçalanıyor kör kurşunlarda
Adalet diye haykırıyorum
Adalesizlik yutarken adaleti
Çaresizliklerde boğuluyorum
Kendimi dinlersem eğer
İnsanlığımdan utanıyorum

Çaresizliklerde boğuldukça
İnsanlığımdan utanıyorum
Sahte gülücükler sarmış yanımı
Güven kalmamış insanlara
Arkamı döndükçe ürperiyorum
Binlerce riyakârlık ardımda
Çaresizliklerde boğuluyorum
Kendimi dinlersem eğer
İnsanlığımdan utanıyorum

Çaresizliklerde boğuldukça
İnsanlığımdan utanıyorum
Bir tek doğru yok artık
Doğrularda göreceli
Her akıl kendini beğenir
Uzmanlar bile uzlaşamaz olmuş
Siyaset çamuru kirletmiş insanlığı
Gözlerine baka baka halkın
Yalan konuşan siyasetçilerden
Umutlanamıyorum yarınlara
Çaresizliklerde boğuluyorum
Kendimi dinlersem eğer
İnsanlığımdan utanıyorum

26.12.2009/Samsun

İbrahim COŞAR