İnsanın Adeleti Kendi Vicdanı

Al kalemi eline şair.
Yaz hayatına dair ne varsa.
O anılardır sana kalacak.
Her okuduğunda seni maziye götürecek.

Siyah saçlarına ak düştüğünde.
Her aynaya baktığında.
Derinde bir of çektiğinde.
Gençliğin geçecek aklında.

Hayat kimine yazar çekilmez çileyi.
Kimine verir dünya malı.
Çesitli sebeblerle oyalar insanı.
İnsan aklıyla seçer yöneleceği yoları.

Su akar yolunu bulur misali.
Eden bulur timsali.
Anlaşılmaz her insanın hali.
Çağımızda insanlar olmuş çıkarın esiri.

İnsanın adeleti kendi vicdanı.
Vicdan ayırır doğruyla yalanı.
Gerçek insanlık sevmez düşene vuranı.
Haksızın üzerine yıkılır haksızlık duvarı.

Şair bazen kendini yazar.
Bazen etrafını gözetler.
Kalemiyle tüm gördüklerini özetler.
Şairden çıkar en güzel sözler.