Kırmızıçizgi

KIRMIZIÇİZGİ

Çok uzaktaydı yıldız, şimşek vakitsiz çaktı,

Kıvılcımlar büyüdü yorgun kalbimi yaktı.

Masumca bir niyetle çıktığımız bu yolda;

Aşk kırmızıçizgili, yolun ötesi yoktu.

Kader miydi yolları vakitsiz çakıştıran?

Aşk mıydı, yalnızlık mı? Şairce dolaştıran;

Yorgun kış güneşi mi, donuk karların beyaz,

Sütbeyaz dünyasında gözünü kamaştıran?

Her gece yorgun argın düştükleri uykuda,

Gözlerinden damlayan o en arınık suda

Yıkansa da yüce ruh; lakin uyumaz şeytan;

En cüretkâr rüyanın ortasında; pusuda…

Kara yazgılı kader, zamansız güldürüyor;

Bülbülden yoksun gülü çabucak söndürüyor

Gündüzleri dökmeye utandığım gözyaşı;

Gece, kahır dolusu kadehi dolduruyor;

İbrahim COŞAR