Varamadım Huzur Makamına

Sitemim var çektiklerime.
Takılı kaldım cevapsız sorularıma.
Varamadım huzur makamına.
Saydım durdum aynı yerimde.

Tutunmuşum yarınların dalına.
Her gün aynı umutla uyanıyorum.
Olan tüm sabahlara.
Belki yeni gün başka doğar bana.

Böyle geçer ömürdeki zaman.
Huzur bana bakar uzaktan.
Bir türlü geçmez benim kapıdan.
Mutsuzluk peşimi bırakmaz bir yandan.

Bakıyorum dumanlı camdan.
hayır yok yar dediğim insandan.
Varlığım sanki çölde serapta.
Kurtulamadım yalnızlık denen veranda.

Kimse anlamıyor halden.
Bilmeden konuşurlar arkamdan.
Ne beklenir yargısız infaz yapan insandan.
Zaten dost olmaz insana cahilden.

Ne desem olmuyor.
Huzursuzluğu kovmaya gücüm yetmiyor.
Talihim hüzünlü hiç değişmiyor.
Hayat bahçem bir türlü yeşermiyur.