Özledim Köyümü

Yüce dağlarının, yaylalarının 
Karını-buzunu özledim köyüm. 
Çiçekten çiçeğe konan arının 
Yolunu-izini özledim köyüm.

Sen hep ilham kaynağısın şairin, 
Bir başka güzeldir tarlan, çayırın, 
Daima yeşildir kırın, bayırın, 
Dağını-düzünü özledim köyüm.

 
Hatıran gönlümde canlanır yine, 
Yeşil ormanların hoş nefesine, 
Yıllardır hasretim guguk sesine, 
Kurdunu-kuzunu özledim köyüm.

Ben hep sende diliyorum ölümü, 
Yakıp, serpin dağa-taşa külümü, 
Şen türküler büyülerdi gönlümü, 
Sazını-sözünü özledim köyüm.

Meyve bahçesinde, gür ormanında, 
Buğday hasadında, gül harmanında, 
Tertemiz havanın, suyun yanında, 
Külünü-tozunu özledim köyüm.

Bahar coşkusuyla çağlar deresi, 
Ruhu dinlendirir ahenkli sesi, 
Yediden- yetmişe bütün herkesi, 
Oğlunu-kızını özledim köyüm.

 Gönlüme ilk cemre düştüğü andan, 
Bir hatıra kaldı geçen zamandan, 
Gurbette gök görünmüyor dumandan, 
Ayla-yıldızını özledim köyüm.

Yanık Ozan, sil gözünün yaşını, 
Hasret tüten toprağını, taşını,
 Mısır ekmeğini, pancar aşını, 
Tadını-tuzunu özledim köyüm.

1 Temmuz 2007/ Akyazı