Tükeniyorum

Bir hayal gibiydin sanki
Bir göründün bir kayboldun
Anladım ki kaybediyorum seni
Sen kayboldukça ben tükeniyorum

Şehrin ara sokaklarında
Köşelerin birindesin biliyorum
Seni arıyorum sokak lambalarının loşluğunda
Sen saklandıkça ben tükeniyorum

Duymak istediklerimi söylemiyorsun
Dokunamıyorum bile ellerine
Şehrin uğultusuna karışıyor sesin
Sen sustukça ben tükeniyorum

Meydanlar kadar büyük yüreğim
Caddeler kadar aydınlık
Bir yıldız kayıyor uzaklardan
Sen yıldızlaştıkça ben tükeniyorum

Hiç çıkmıyorsun ki rüyalarımdan
Gözlerimi kamaştırıyor güzelliğin
Gidişin dokunuyor yüreğime
Sen gidiyorsun ben tükeniyorum

Gecenin kanatlarına bıraktım seni
Sessiz karanlığın anaforunda
Yok oluyorsun gözlerimde
Sen yok oldukça ben tükeniyorum

26.12.2009/Samsun

İbrahim COŞAR