Sonsuz Kış

Sonsuz kış artık

ne söylesek de boş

çocukların hikayesiz kabirlerine

kül başlı kuşlar düşüyor teker teker

kar küle dönüşüyor

kül  kara

bu mevsim  dünya yüzyıllık hicrana gebe

bu mevsim

kül başlı kuşların azap  konseri var

yer altında...

 gökyüzünde...

öyle bir kar fırtınası ki bu

göstermiyor hiçbir güzelliği bizlere

ölüm kol gezer caddelerde

ansızın

umulmadık saatlerde

canlı bombalar ölümü emrediyor

ruhsuz siyanür ağaçları gibi

sahi

siyanür ağacı diye bir ağaç yok ki

illaki saçmalarsın her şiirinde

dök artık ceplerinden o anlamsız imgeleri dök !

hiçbir  şiir anlatamaz kül başlı kuşları

şehit cenazelerini

çocuk ölümlerini

ne sen anlatabilirsin o acıyı şair

ne o imge çöplüğün.

bu mevsim

kül başlı kuşların azap  konseri var

yer altında...

 gökyüzünde…

ne bir ses var  ne de bir renk

sadece buz tınlamaları   düşen

kül başlı kuşların  kanatlarına ...

         Ayşegül A.  Karagöz