Edebiyat ve Kültür Platformu
Ardıç Kuşları Güneşi Gömerdi
ARDIÇ KUŞLARI GÜNEŞİ GÖMERDİ
Kayboldu güneş bir dağın ardında,
Yüzünü külle yıkıyorlardı,
Dinlenmeler tende
Taşlar gölgelerde,
Hep gizledi ışık zamanla
Nehirlerin aktığını.
Ağaçların kabuklarında
Kökleri gizleyen yazıları koparıp,
Susmanın başına koydu
Ruhta şimşek.
Yas tuttu,uykuyla uyanıklık arasında ürperti.
Ağrıyordu üstünden çığ geçen taç yapraklar,
Akkor harfler
Düşmekten korkuyordu.
Mutsuzluğa gagasıyla gülümseyen
Ardıç kuşları,
Kırk gün boyunca
Mürekkebe bırakılan
Şişedeki çığlıklarla
Vurulmaktan korkuyordu.
Ve kayboldu bir dağ,
Dolunayın ardından.
Konduğu ağaca şarkısını bırakan
Küçük kalpli kuşlar
En çok kanatlarından kanardı.
Sonra yağmurlar yağdı,
Ceviz yaprağına,
Uyudu bileklerimde,
Yoksul bir çocuğun oyuncağını çağıran
Bir dudak sesinde,
Bir daha hiç,
Uyanamadı bir dağın dizlerinden.
Süheyla Altinkaya Turan
Ardıç Kuşları Güneşi Gömerdi başlıklı yazı Suheyla tarafından
08.03.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.