Şehide Mektup

Hatırlar mısın...?O gün nasıl da şendik.birlikte kovalamıştık rengârenk kelebekleri.Kır çiçekleri toplamıştık,taç yapıp başıma takmıştın.Uzuun uzun şiirler okumuştun.Bense huzura dalmış,güzel gözlerinde kaybolmuştum..En sevdiğin çiçek hangisi diye sormuştum,sense papatyalar demiştin,beyazı tenin,sarısı saçların…
Kanaryandan ne çok bahsederdin.Onu da en az Fenerbahçe'n kadar severdin.Her şey aşkımıza şahitti.Hayat sanki durmuştu.Güneş sevdâ sözcükleri fısıldıyor,kuşlar bize eşlik ediyor,kahkahalarımız semâlara yükseliyordu.
Ben yine buradayım bitanem..Ama sen yoksun…Yine ağlıyorum,yine yalnızım.Seni çook özledim çook! … Şimdi kendi dünyamda yaşatıyorum seni.Hayallerimizdeki gibi;pembe evimizi lila perdelerle süsledim.Her köşeye bembeyaz papatyalar koydum.Kanaryanı da baş köşeye…Bak gene papatyalar gibiyim.Beyaz elbisem,beyaz tenim,
Sarı saçlarımla..Dilimde hep aynı şarkı,yüreğimde sen!

Varlığının tiryâkisi,
Yokluğunun delisiyim,
Beni senden mahrum etme!
Gözlerinin hastasıyım…

Ölünce gamzelerine gömülmek istiyorum derdin ya hep..Şimdi gamzelerimde saklıyorum seni!Mezarına bir avuç su,bir demet papatya,bir de kalbimi koydum.
Sanma ki bu ayrılık ebedî olacak! Sen beni huzur içinde bekle…Seni meleklere emânet ediyorum.Benim dünyada (cennette yanına gelebilmem için) biraz işim var…

RUHUN ŞÂD OLSUN ŞEHİDİM!!!