17 Ağustos 1999 Depremi

Yıl 1999 saat gecenin üçü.
Aylardan 17 ağustos.
Herkes derin bir uykuda.
Birden korkunç bir ses geldi.
Yerin çok dibinde.
ardında yerle birlikte.
Binalarda salanıyurdu yerinde.
7 nokta 5  siddetinde.
Olanlar olmuştu 45 saniye içinde.
Korkunun ecele faydası yoktu.
Nice canları ayırtmıştı sevdilerinde.
O gün dün gibi hatrımda.
İnsanlar dolaşıyordu enkaza dönmüş binaların üstünde.
Sesleniyurdular enkazın altında kalan sevdiklerine.
Belki sese ses verir umuduyla.
Enkaza dönmüş binaların altındakilerin.
 Çok azı ses verebilmilşti enkazın. Üstündeki kendine seslenen sevdiklerine.
Arada yılar geçmesine geçtidede.
Geçen denk geldim bir tvdeki habere.
Bir baba iki kızını ariyurdu.
O günde bu yana.
O babanın vefakar çabası boğdu beni hüzünlere.

17 ağustos 1999 depreminde hayatını kaybeden canlara rabim rahmet diliyurum hayatta olan yakınlarınada rabim sabır versin