Bam Teli

Birden kanat çırpar bu dem

Sen sensindir aslında ama/

Bulut bir göğün damarlarını kapatmıştır

Güneşe ramak vardır memlekette

Şimdi!

Ortasında nevruz açan trenlere

El sallama zamanı/

Devşirme bir yalnızlığın

Kanatlarını allama günü

Bir yol hikâyesi yazma/oynama

Gülünç çocukların gamzelerine

Bir gülünçlükte sen ekleme

Zamanıdır… Mirim/

Dedim;

Derdimde ne değişti/

Ne yosun gözlü zamanlara

Yeniyetme arzular/

Ne de siz olabildim

Bu kentin keşmekeşinde

Mesela;

Buğday olsaydım sarı yüzlü başaklarda

Terli mintanlara alın teri mesela

Yurdum koksaydı ellerim

Sözlerim yosun koksaydı

Şimdi!

Gidiyorum kuzuların melediği

Sessiz çamların hışırtısında/

Bir köy mezarlığına

Belki erken biliyorum

Ama beyaz kirlenmemiş

Yüzler karşılar beni

Yoldaşı olurum Nazımın

        Hoşça kalın…