Umut

UMUT

Göğün gömleği yırtıldı

Sevgi serpiştirdi bulut

Kalp tartısında tartıldı

Has ipek göründü çaput

Her ne varsa aşka dair

Kabullenmez oldu şehir

Ahmak ıslandık biz şair

Kirpiklerim buna kanıt

Ağlatırken yar aşığı

Söndü merhamet ışığı

Neden çözmez çapraşığı

Önünde dururken tabut

Başka korda yananı geç

Sen de, sana geleni seç

Aşkı göstermezse imleç

Sabırla vuslatı unut!

Coşari denen bendeniz

Çekildi içimden deniz

Hakk’a dua edendeniz

Ahrete kaldıysa umut

İbrahim COŞAR