Artvini Özledim

Hasretin ağarttı siyah saçımı

Artvin seni ne çok özledim, bilsen.

Efkâr Tepesi’ne döksem içimi

Artvin seni ne çok özledim, bilsen.

Bahar geldiğinde yaylaya gitsem,

Çimlerin üstünde uzanıp yatsam

Kafkasör’de boğaları seyretsem,

Artvin seni ne çok özledim, bilsen.

Uçan kuşlar selam söyle’n dostuma,

Mektup yazsın gurbetteki dostuna,

Neler söylenmemiş Çoruh üstüne

Artvin seni ne çok özledim, bilsen.

Sarıçiçeğini, Atabarı’nı

Şeftalini, üzümünü, narını

Dağlarından eksilmeyen karını

Artvin seni ne çok özledim, bilsen.

Özlemim var çobanına kuzuna

Ellerine kına yakan kızına

Doyum olmaz baharına, yazına

Artvin seni ne çok özledim, bilsen.

 Gözlerim bıkmadan bakar yollara,

Ah! Bir kuş olsam da, konsam dallara

Hayat demem sensiz geçen yıllara

Artvin seni ne çok özledim, bilsen.

Yanık Ozan, her gün ah eder, yanar

Sularından içsem, dudağım donar

Hep seni düşünür, hep seni anar

Artvin seni ne çok özledim, bilsen.

9 Haziran 1984 Trabzon 

Muhammet AVCI