Gönül

GÖNÜL

Kara perde gibi gece inince gözümüze

Korkular heyelan olup yığılır üstümüze

Konuşan dudaklarımın geceyedir sitemi

Her üzüntünün genelde mutlulukla hatemi

Gönül öylesine hassas öyle bir kırılgan ki

Bülbülün gagasındaki bir gül yaprağı sanki

Allah için yaşayanlar sevmeyi öğrenirler

Hiç kimseye kırılmazlar kırmaktan iğrenirler

Rüzgâr sanki çoban gibi güderken bulutları

Ölmeden önce ölenler yaşar mutlulukları

Zaman kader çizgisinde yaşayarak nefsane

İnkâr eden kavimlerin hepsi olmuş efsane

Ölünce terk eder herkes bütün sevdiklerini

Hakkın huzuruna varıp biçer ektiklerini

Ta ezelde alınmıştır eceller için karar

Akleden ölmeden önce vuslat için yol arar

Göz acıyla ağlar sessiz inler sinede yürek

Dervişlere sabır gerek kulu hoş görmek gerek

Gönül yarasına belki merhem olur diyerek

Allah’ın sevgisini sür kalbinden dileyerek

                     04-11-2008

                      Şair, Burhan AKSU