Aceminin Kaleminde

Ne şairim nede şiir yazmasını bilirim.
Gönül telinde ne düşerse kalemime.
Ben o duyguları yazarım.
Ben buyum ben ben olmayı severim.

Şiir yazan her kaleme saygı duyarım.
Herkes farklı yaşar hayatı.
Bu yüzden yazılan her şiirin.
Duygularıda kelimeleride farklıdır.

Ömür denen bu dünya pazarında.
Kimi genişlikte kimi darda.
Ona göre duygular dökülür kağıda.
Mutluluğu bulan azdır bu çıkarcı zamanda.

Kiminin gözü aç doymak bilmez.
vicdani hint fakiri misali.
Dünya malıdır yolda çıkarır insanı.
İnsan biraz terbiye edebilse nefsini.

Kimi yükselişte kimi inişte.
Herkes yaşamına göre.
Hakını alır hakın adeletinde.
Gerçek bu kacamasın ettiklerinde.

Benimki aciz hane bir kaç kelime.
Bugünde bunlar geldi gönül telime.
Geçemem nasipten ötesine.
Zaten nasipten öteye geçmek olmaz hadime.

Gördüm dünyanın bin bir halini.
Kendi adımada çıkartım dersimi.
Çok bilmişlik yapmadım.
İnkar etmedim kendi eksiklerimi.

Var olan ömür çerçevesinde.
Kah güler kah ağlarım.
Anlıma yazılanı yaşarım.
Mevla dilemese değişmez kaderim.

Yaşadıklarımın suçunu ne feleğe.
Nede kadere aratarım.
Hatalarımı kendi eksiğim sayarım.
Haktan gelene boyon eğerim.

Kendimce budur doğrusu diyerim.
Yaşanacak ne varsa yaşarım.
Acı veya tatlı.
Bir günde çeker giderim.

Nasıl yaşadıysam öğle kalır izlerim.
Doğru yazmaya çalışsamda.
Hep eksik kalır sözlerim.
Benimde bu kadardır bildiklerim.