Kan Ter İçinde

Yüreğim yoruldu, kan ter içinde,

Paramparça olup kırılmadan gel.

Çağırmazdım, bilemedim niçin de!

Bilcümle kâinat darılmadan gel.

Korkutmasın seni gördüğün rûyan,

Açılsın gözlerin bir ara uyan,

Kör etmesin seni görkemli dünyan,

Sur’a üfürülüp yıkılmadan gel.

Rıfk ile yola çık, nefreti atıp,

İrfâni hisleri önüne katıp,

Yumdum gözlerimi sırt üstü yatıp,

Üç beş arşın beze sarılmadan gel.

Ayser ÖZBAKIR