Huzur Evi

Çalıyor ölümün, en son bestesi

Köşeye çekilip, dinle ihtiyar!...

Nafile! Kısıktır, çarenin sesi

*** Köşeye çekilip, dinle ihtiyar!...

*** Uzanan el, etmez, seni bahtiyar

Dünyadan el etek, çekmiş bak halin!

Kim bilir ki, kimde kalmış, vebalin?

Yaşamak için yok, hiçbir mecalin

*** Yalnızlık içinde, insan ne duyar

*** Uzanan el, etmez, seni bahtiyar

Yüreğin çok yorgun, paslanmış gibi

Ümitlerin boşa, yaslanmış gibi

Ruhun hüzünlerle, süslenmiş gibi

 ***Vefasızmış, mazideki, zalim yâr!...

*** Uzanan el, etmez, seni bahtiyar

Unutulup gitmiş, bak bir köşede!

Hüsranı yaşamış, birçok şişede

Teselli bulmuyor, artık neşede

*** Gezip aradıkça, hep diyar diyar…

*** Uzanan el, etmez seni bahtiyar

Huzur evi olmuş, yazık mekânın!

Okunmaz ki, artık hiç adın, şanın

Evlatlardan yoksun geçiyor anın

*** Onların hasreti, nasıl da koyar

*** Uzanan el, etmez seni bahtiyar

Sanki başka gurbet, bu huzur evi

Hapisten farkı yok, hücre bir nevi

Arama! Ne bir dost, ne de bir sevi

*** Hayatla bir ömür arasında yar…

*** Uzanan el, etmez seni bahtiyar

                               16. 04. 2017