Mutluluk Adımı

MUTLULUK ADIMI

Ey kara gözlü,

Esmer güzeli!...

Ömrümün mevsiminde;

İkinci baharım mısın?

Söyle bana, masum yüzlü,

Sen, neyimsin benim?

Nisan yağmurusun, belki iklimde

Yüreğime yağıp, geçtin ıslatıp…

Hiç yokken varlığın inan aklımda

Bir sevda yaşattın, bana tıpatıp…

Kimi gün efkârdan, hep elemdeyim

Kimi gün düşlerle, bir âlemdeyim

Kimi gün dilde söz, bak kalemdeyim;

Aşk-ı ilan edip, cümle kurarım…

Ne rüzgâr getirir, bana kokunu

Ne şu deli gönül, çeker yükünü

Aşk tanımaz, uzak ile yakını

Her gün sol yanımda, seni ararım

Hayallerim yine, bir hüsran olur

Ümidin yerini, hüzünler alır

Ellerimden, kimse tutmaz, boş kalır

Sen yoksan, ben sensiz; kimi sararım

Sanki sevmek bir suç, seven yalancı

Bitiyor insanın, aşka inancı

Her şey eksik, yarım, her şey yabancı

Sevginden yoksunsam, neye yararım

Hasretini koydum, içimden çıkmaz

Özler durur gönül her dem, bir bilsen

Vuslat için, engelleri, hiç yıkmaz

Bekletme çaresiz, ah! Bana gelsen

Ey kara gözlü

Esmer güzeli!

Hayatımın özeli

Neden korkuyorsun bu kadar?

Sevmek cesaret ister

At korkuyu! Kalbini sesini dinle

Mutluluğa adım atarken seninle…

                            13. 04. 2017

( şiir tarzı “harmanlama” şiiri olup, patenti; Sadık Dağdeviren’e aittir.)