Geceden Kalma Bir Şiir Tadındayım

Bir misinada diziliyim

Belki de unutulmuşluğun rahlesinde

Kendi kendini boykot eden bir cümle tadında

Rahminde kitapların doğmayı bekleyen

O meçhul son…

İkilem yüklü ruhların kırık mızrabıyım;

Sergüzeşt bir reverans aslında aşkın raksında

Ve hüznün bayat tadında ölüm…

Ölümlü tümcelerde çığırtkan imgeler

Seyrinde şair ve gök kubbe:

O zaman ben kimim?

Asılı kadınlar,

Terk edilmiş adamlar kadar sıradan mizaçları

Belki’den doğan maruzat

Keşke’lerin vadesi dolmamış henüz

Rahman tadında her yeni hüzün

Ve yine ikrarı dünün

Miadı dolmamış olsa da

Ne yardan geçer ne de serden, diyenlerin feryadı mı da,

Teneşirin kayıtsızlığında bir de

Nazında niyazında bil mukabile

Sayısız çocuk gelin ile dolu düğün?

Feryat figan asılsızlığın ansız başlangıcı:

Hep de sona meyyal günün gevrek nidaları:

Geceden kalma bir şiir tadındayım

Aslında ölü ve doğmamış çocuklarımın Tanrısı

Şu ikilem yüklü evrende

Boydan boya banmışlığım,

Önce aşk tadında bir güfte

Sarkacın ibresinde nihai bir kükreyiş

Tümden gelen beyitlerin erip ereceği tek rütbe.