Ey Aşk Nelere Kadirsin

                                    EY AŞK NELERE KADİRSİN

Karanlık gece neden süngüledin

Sinemdeki yalnızlığı

Yüreğimin koynunda uyuyan

Hasretin canı yandı

Acılarımı uyandırdı

Sessiz çığlıklarım yankılandı

Kalmadı hikâyemi duyan

Ne öldürüyor bu yara

Ne de ulaştırıyor nazlı yâre

Yaşar gibi yaparken

Toprağın yüreğine

Başımı koymuş

Ölümle tanışıyorum

Bu gece nöbetçi subayıyım

Ruhumu firara gönderdim

Kapıyı çalarken zikrimle

Başım yerde bekliyorum

Kalbimin çığlıklarıyla

Gözlerim ağlıyor

Karanlığın kahrı vuruyor

Suratsız geceyi

Gönlümü büyük bir hüzün dolduruyor

Siyah inciler topluyorum

Karanlığın en derininden

Melekler dokunuyorlar gönül telime

İncitmekten çekinerek

Sırrı bu olsa gerek aşkın

İbrahim’i ateşteyim

Ateşten bir kor yüreğim

Yanmakta bedenimin her zerresi alev alev

Söndürme yangınlarımı

Ey ağzında su taşıyan karınca dev

Gözyaşlarımı sun aşk ateşine

Ey barışın temsilcisi güvercin

Ateşte sensin

Suda sensin

Ey aşk nelere kadirsin!

          05-06-2012

Şair, Burhan AKSU