Hınzır

Uzun yıllar yaşadım ben anlamadım gitti

Sorgusuz güvenilen mengeneyle sıkıyor

Bulup inandıklarım hiç başlamadan bitti

Kusuruyla yerilen kaçarak bön bakıyor.

“Yıldır yıldır parlayan” koca adam sekosu

Azla uzla doymayan tatminsiz bir egosu

Bozup bozup yapılan sanki oyun legosu

Hep nedensiz gerilen lafı ağza tıkıyor.

Hiç ortada yok iken her satıra eklenti

Âlemde sonsuz gibi tükenmeyen beklenti

Farkında değil ama kalbur altı elenti

Garazsızca sevilen bizden hemen bıkıyor.

Alınacak dersler var koyu yeşil şu çimde

İnsanları besleyen uğraş dolu geçimde

Dünyaya aynı geldik sence gariplik kimde?

Biraz değer verilen yüze yumruk çakıyor.

Gece gündüz demeden delicesine anıp

Hasret özlem karışık tam aşkla kucaklanıp

Olmazsa yaşayamam can içinde can sanıp

Bizce Hızır denilen çok sert hınzır çıkıyor.

27.04.2017

Ahmet Çelik

HIZIR: 1- Sövgü, kötü, katı yürekli kimse, gaddar 2- Domuz 3- (hı’nzır) mecaz (şaka olarak) genellikle hoşa giden bir davranış için söylenir. Burada GADDAR, KÖTÜ İÇİN KULLANILMIŞTIR.