Ey benim şiirimin alfabesiz hecesi;

Yokluğun hasretimin çekilen işkencesi;
Hayalin yediveren düşlerin gül bahçesi;
Beklemeyi bıraktım bekleyen sen olunca…

Belki şaka geliyor belki de gülüyorum;
Yaşamaksa yaşamak belki de ölüyorum;
Beynimdeki deliyi yüzdeyüz biliyorum;
Saklamayı bıraktım saklayan sen olunca…

Evet, aklı noksanım her yanım deli dolu;
Günlerim gecelerim sorarsan deli dolu;
Çoktan beri gönlümce vuslata giden yolu;
Yoklamayı bıraktım yoklayan sen olunca…

Yüzümde gülüyorken hasretinin şamarı;
Kurusa da gün be gün mutluluğun pınarı;
Çiçek vermez olsa da sensizliğin çınarı;
Koklamayı bıraktım koklayan sen olunca…

Kim nerden bilecek ki öksüz olan yanımı;
Kim nerden bilecek ki candan öte canımı;
Kadehime bir daha bir daha hicranımı;
Eklemeyi bıraktım ekleyen sen olunca…

Ali ALTINLI – 03.05.2017
Saat: 07:38