Bahçe

Gönlümün kederleri burda umut buluyor

Bütün sıkıntılarım burda sükût buluyor

Mevsimler gelip geçsin baharlar hiç gitmesin

Bu huzur durağında güzel günler bitmesin

Doğmamış çocukların yerine açsın çiçek

Her birinde ayrı can, her tomurcuk bir bebek

          Karlar yağsa da bir gün bu güzel bahçemizde

          Çiçekler üşümesin yapraklar üşüse de...

Önce bülbüller kaçtı, sonra tüm börtü böcek

Artık kuşlar ötmüyor, açmaz oldu bir çiçek

Kepçelerin altında inler iken tabiat

Mutluluk verecek mi o yükselen inşaat?

Yeşili kuruttular, bil ki güneş de solar

Şimdi başka yeşiller, başka ceplere dolar

          Gözyaşımla sulasam, kurur muydu çiçekler

          Benim içim yanarken yine üşüyecekler...

Not: Sayın Nurullah Genç'in "Çiçekler Üşümesin" şiirinden etkilenerek yazmıştım. Kendilerine selam ve saygılarımı sunuyorum. Ayrıca gerçekten de bir "Bahçe"miz vardı. Şiirin birinci bölümünü 2005'te, ikinci bölümünü bahçemizin yıkıldığı 2017'de yazdım.