Gitti, Kim Bilir Nereye

Bitti iş, yemekte aş

Eğildi ne hikmetse baş

Yaşlının gözünden akan yaş

Geçen ömrün yangınlarını söndüremedi!…

Kapısını çalan yoktu, erkek ve dul ya

Evlendi bu yüzden doksan üç yaşından sonra

Üç yıl daha yaşadı, daha da yaşlandı

Kelime-i şahadet dilde veda etti şu zalim dünyaya...

Kimleri gördü de güldü ki

Silemedi alnındaki terleri

Toprak döküldü üstüne yaş yerine

Aldı yine kabir başka diriyi…

Gitti

Kim bilir nereye

Bitti!…

Saffet Kuramaz