Dertli Gönlüm

Yarama dokunma kanıyor tabip,

Bu yaralar beni öldürür sanma.

Adımı Kırk Hafız anıyor Habip,

Bu yaralar beni öldürür sanma.

Çölün ortasında susuz kalmışım

Seraba düşmüşüm hep aldanmışım

Bir tek sen mi yandın ben de yanmışım,

Bu yaralar beni öldürür sanma.

Kenan İllerinden kervanlar geçmez

Gözlerim bozulmuş uzağı seçmez

Yusuf Kuyusu’ndan yolcu su içmez,

Bu yaralar beni öldürür sanma.

Kaderin önün de bir kader vardır

Zalime bu dünya mutlaka dardır

Aşığa can veren sevdiği yardır,

Bu yaralar beni öldürür sanma.

Felek bıçağını bilesin gelsin

Attığı okları bağrımı delsin

Tabipler toplansın derdimi bilsin,

Bu yaralar beni öldürür sanma.

Yalvardım Allah’a acımı dindir

Ya kulu sevindir ya da tez öldür

Sevdiğin aşkına garibi güldür,

Bu yaralar beni öldürür sanma.

DOĞANAY’ım yine darda kalmışım

Azrail elinde zorda kalmışım

Yüce dağ başında karda kalmışım,

Bu yaralar beni öldürür sanma…

Kemal DOĞANAY