Çok Kasvetli Çok Yoğun

                      ÇOK KASVETLİ VE YOĞUN

Bu akşam da karanlık çöktü tepesine dağın

Hafifledi güneşin yangınları

Yalnızlığın alevli rüzgârıyla yine ararım kendimi

Neredesin ey zalim ve cahil ben!

Sen afetlerinle istediğin kadar öğün

Bir hüzün çöktü ki içime

Çok kasvetli ve yoğun!

Bir ateş hattındayım ki

Sarmış dört bir yanımı telaş

Sırılsıklam terler rüyamda geceler

Nefsimi döverim örs üzerinde ateşte ısıtıp nevruzlarda

Güneşin ateşine üflerken körük yerine ciğerlerimle

Ufku eritirim damla, damla yüreklere

Hangi dağ dayanır güneşten bakışlarıma

Ölümün provasını yaparım

İnsanlarda kendimi öldürerek acımasız

Dibine öfkeyle vurunca dünyanın

Sarsılan kırılmış kalpler

Misilleme yaparlar cesetlere

Takvim yapraklarıyla kefenler ölen zamanı

Saatin akrebi imam

Ve müezzin yelkovan

Cenaze namazını kılarlar

Birden sonsuza kadar sayılar

Cennet sevinciyle atarken yürekler

Cehennem sıkıntısıyla geçiyor zaman

Mutsuz insanlara çarpıp yıpratarak

Soluk soluğa yaşanıyor imkânsızlar

Küllerini savuruyor esen bir rüzgâr

Kararmış yüreklerdeki korun üzerinden

Yıkarız köprüleri maziyle

Dinamitleyip ağıtları ah uçurumlarının dibinde

Bir kente gireriz ki apansız

Şehir emini sokak lambalarını yakar önümüzde

Yüreğinin ışığıyla bir, bir

Ay gülümser sevgiyle

Mutluluk olur mehtabı

Seven kalplerin üzerine düşer

Ve içindeki aşk yarasını deşer

Hayat bu durur mu hiç yerinde?

Kana kan, cana can, kısas ve af

Rest çeksen ne olur her şey lafı güzaf

Ben yine de elimde sevgilerden bir demet

Buketle karşılarım üstüme gelen olayları

Bu akşamda karanlık çöktü tepesine dağın

Hafifledi güneşin yangınları

Yalnızlığın alevli rüzgârıyla yine ararım kendimi

Neredesin ey zalim ve cahil ben!

Sen afetlerinle istediğin kadar öğün

Bir hüzün çöktü ki içime

Çok kasvetli ve yoğun!

        06-04-2013

            Şair, Burhan AKSU