Selam Olsun

SELAM OLSUN!

Gece, günün özlemiyle

Kara kara düşünür

Mavi düşler kurar sırlı karanlığında

Gündüz, gecenin hasretiyle yanar

Sabahına doğan aşk güneşiyle

Ay, hayran hayran

Mehtaba çıkan âşıkların

Mutluluğuyla mutlu olur

Güneşin aşkıyla yanan denizin acısı

Buhar olur yükselir buluta sığınır

Taşıyamaz bu hicranı yüreğinde

İçini boşaltıverir bulut

Rahmet olur yağar arza

Toprak şenlenir kavuşunca sevgiyle

Filizlenir aşkın meyveleri

Hayat verir

O, çok kıymetli emaneti taşıyan bedenlere

Melekler okşar çiçekleri

Seherde ellerini açmış duadaki dost yüreklere

Dokunuverir Allah’ın sırrı

Ürpertir huşu ile titretir elde olmadan

Yaprakların yüzlerini yıkar

Çiğ damlaları her sabah

Seherin uykulu sessizliğinde

Rüzgâr şiir söyler yapraklara

Kuşların fon müziği eşliğinde

Oksijeni alır götürür yapraklardan

Ciğerlerine nefes olur hayatın

Yüreklerin hüznünü alan yıldızlar

Elveda derken geceye

Mavi yorganlarını çekerler üstlerine

Kararıncaya kadar tekrar gökyüzü

Gün mü geceyi takip eder?

Yoksa gece mi gündüzü?

Ama ne fark eder ki

Gece güne âşık

Gün geceye sevdalı

İkisi de hem âşık hem de maşuktur

Kavuşamazlar bir türlü

Allah’ın sünnetüllahı gereği

Kıyamete kadar

Tekerrür eder aşkla bu ilâhî döngü

Günaydın derken tan yeni güne

Hoşça kal der gurup biten geceye

Selam olsun, selam olsun!

Mutluluğu yüreklere taşıyan

Sevgi sözcüğü sırlı o iki heceye!

         18-04-2013

            Şair, Burhan AKSU