Ey Yetim Kızı

Ey Yetim kızı

Gözlerin midir beni düşüncelere daldıran

Yoksa çehrende ki acı çizgiler mi konuşuyor

Ne anlatıyor bakışlarında ki çaresizlik

Bilmediğimiz dünyaları mı 

Bilmezden geldiklerimizi mi

Söylesene yetim kızı, neden düştü omuzların

Sırtında ki dünyayı mı taşıyamıyorsun 

Yıkılmış umutların mı ağır geliyor sana 

Parçalanmış bedenler mi alıp götürdü çocukluğunu

Daha oyun çağında değil miydin sen 

Ne zaman anne oldun kardeşlerine 

Ne zaman bu kadar büyüdün yetim kızı 

Ne zaman büyümek zorunda kaldın 

Savaşın soğuk gecelerinde 

              Rumeysa Gündem